Ο Ορθόδοξος Ναός αποτελεί το κέντρο της ενοριακής ζωής. Δεν είναι τυχαίο ότι, κατά κανόνα, κτίζεται στο κέντρο της συνοικίας, ή του χωριού και οι τρούλοι και το καμπαναριό προεξέχουν των παρακείμενων κτιρίων. Παλαιότερα όταν υπήρχε έντονο το στοιχείο της κοινωνικότητας και δεν είχε υπεισέλθει το μικρόβιο της αστικής απομόνωσης, ο περίβολος του ναού ήταν τόπος συγκέντρωσης και επίλυσης των προβλημάτων των ενοριτών με κοινή συμμετοχή όλων. Κάτω από τη σκέπη του Θεού Πατέρα πραγματώνεται η αδελφότητα των εν Χριστώ πιστών και όλων των ανθρώπων. Σήμερα σε πολλές ενορίες πλάι στο ναό λειτουργούν μονάδες αξιόλογης κοινωνικής ευποιίας στις οποίες βρίσκουν υλική και πνευματική συμπαράσταση αναξιοπαθούντες άνθρωποι. Το Θείο πρόσωπο ή ο Άγιος, στον οποίο είναι αφιερωμένος ο ενοριακός ναός ανάγεται σε προστάτης της ενορίας. Πολλοί ενορίτες φέρουν με καμάρι το όνομα του και αφιερώνουν σε αυτό ονομασίες χωριών, συνοικισμών και οδών. Η πανύγηρη του ναού αποτελεί σημαντικό γεγονός για ολόκληρη την ενορία.